W obecnych czasach, gwałtownie rozwija się sieć kolejowa. W pociągach pojawiają się sieci wifi, coraz wygodniejsze fotele, drinki z palemką Niemniej jednak czy przewoźnicy myślą o pasażerach wożących inny typ bagażu niż zwyczajna torba?

Zastanówmy się o przystosowaniu wagonów do przewożenia rowerów. Najczęściej spotykamy w pociągach wagony rowerowe, niemniej jednak jak bardzo one rowerowe są? W wielu przypadkach w nowoczesnych pociągach ICC spotykamy wagon, w którym na początku znajdujemy kawałek wolnej przestrzeni (około 3-4 m²) z 3 hakami na rowery. Jest to bardzo mało, właściwie możemy tam zmieścić dwa rowery bmx. Uwzględniając to, iż być może ludzie jeżdżący na BMX nie podróżują sami jest to bardzo mało. Bardzo trudno wręcz powiedzieć czy zmieściłyby się tam dwa większe rowery.

Co ciekawe w starszych pociągach znajdujemy dość spore przedziały rowerowe, możemy tam zmieścić multum rowerów, po jednej i po drugiej stronie wagonu. Czyżby zarząd ICCC myślał, że ludzie przestają wozić rowery? Może myślenie to jest spowodowane wglądem w statystyki, którymi się kierują przy podejmowaniu decyzji dotyczących wyposażenia nowych pociągów. Czy nasze społeczeństwo preferuje siedzący tryb życia? Przyglądając się temu zagadnieniu możemy zauważyć, że stale powiększająca się liczba osób preferuje wygodny metodę podróżowania, a garstka która preferuje dwa kółka wybiera bardziej ekstremalną odmiany tego sportu, które dostarczają więcej adrenaliny, tj. BMX czy MTB które pozwalają na zjazdy wąskimi ścieżkami z zawrotną prędkością.

Mężczyźni i kobiety jeżdżące na BMX nie oczekują prędkości i błota tak jak riderzy MTB. Chcą oni suche miejsca do jazdy. Takim miejscem jest na przykład skatepark. Mogą tam dowoli spędzać czas ucząc się nowych trików, skacząc na quoterach czy wskakując na murki i rurki. Chłopcy i dziewczęta lubiące bardziej brudną odmianę jazdy na BMX preferują dirt. Są to specjalne skocznie zbudowane z ziemi pozwalające na wybijanie się wysoko nad ziemię by wykonywać tam różnorakie sztuczki, ludzie którzy wybierają tą odmianę BMX oczekują od dirt’u wolności jaką daje im swobodny lot na rowerze, zaprzeczenie grawitacji, oderwanie się od globu i rzeczywistości którą na niej zostawili.

Ewolucje wykonywane poprzez te osoby możemy obejrzeć na zdjęciach bmx. Mężczyźni i kobiety powiązane z bmx uwieczniają swoje sztuczki na zdjęciach żeby przedstawić nowo nabyte umiejetności oraz dodatkowo zapytać się bardziej doświadczonych kolegów jak poprawić sztuczki które wykonują. Zbiór takich obrazów znajdziemy w galeriach bmx.

Reasumując całość naszego artykułu, możemy wywnioskować, że nie za każdym razem nowoczesność idzie w parze z komfortem.

Jestem studentką dziennikarstwa. Moje istnienie opiera się głównie na pracy. O świcie wstaję i biorę szybki prysznic, później lekkie śniadanie i już zmierzam na uczelnie. Na uczelni spędzam zwykle 7-8 godzin dziennie i wracam do lokalu. W domu jednakże mogę oddać się całkowicie mej pasji jaką jest dziennikarstwo. Dla relaksu prowadzę swojego bloga, na którym opisuje moje żale, przeżycia, smutki, rozterki. niezwykle się do niego przywiązałam. Mam złudzenie że jest częścią mnie. Gdy bym przestała go prowadzić, coś ważnego zniknęło by z mojego życia. Straciłabym cząstkę mnie samej. W ów sposób wylewając wszystko na klawiaturę jestem w stanie ujawnić siebie. Ażeby jednakże jakoś odpowiednio żyć muszę zarabiać. Znalazłam sposób na pieniądze, który łączy moje zamiłowanie do pisania wraz z dobrym zarobkiem. Jest nim copywriting. Piszę artykuły różnotematyczne na zamówienie. Przykładowo poprzedni artykuł pisałam na temat “Jak leczyć nerwice“. Nie stanowił dla mnie żadnego kłopotu, krótki wywiad w ulubionej wyszukiwarce i mogłam zabrać się do pisania. Minęło nie całkiem 35 minut i artykuł był gotów. w następnej kolejności wzięłam się za “zsynonimizowania” go. Ma to na celu zapewnienie unikalności tekstu zastępując niektóre wyrazy odpowiadającymi im synonimami. Proces ten jest trochę bardziej monotonny i mozolny lecz daje bardzo przyzwoite rezultaty. W wolnym czasie udaję się na taniec, uważam że każdy powinien dbać o formę i zdrowy wygląd. Uwielbiam również spotykać się z przyjaciółkami z uczelni, przeważnie robimy to co wieczór przy pizzy (po godzinach na siłowni pozwalam sobie ciut poszaleć). Lubię też jeździć na rowerze i spacerować wieczorami. Jestem zadowolona ze własnego życia i chciałabym żeby wyglądało tak stale.

Chcąc dzielić rowery BMX możemy je zaszufladkować do tak zwanej “jazdy po bułki” i do jazdy ekstremalnej. Mając odrobinę umiejętności (a czasem i szczęścia) możemy na nich robić przeróżne ewolucje. Nazywamy je trikami BMX. Rowery do “jazdy po bułki” kupowany jest zwykle tylko po to by pokazać się jako “skate”. BMXy mają 20 calowe koła. W seryjnych rowerach instalowane są zwykle 4 pegi. Są to rurki przy kołach do wykonywania na nich trików. Profesjonalni riderzy jednak zwykle używają 2, rzadko 3. Są też tacy, którzy jeżdżą pegless, czyli bez pegów. Charakterystyczne jest to że niektórzy prezentują swoje bikecheck’i w galerii bmx. Po co? Po to żeby się “wylansować”.

Jazdę na bmx dzielimy na: dirt, skatepark, vert oraz street. Dirt polega na jeździe po wcześniej wykopanych „hopkach”. Są to specjalne skocznie umożliwiające wysokie i długie loty na BMXach. Jazdy po skateparku chyba nie trzeba nikomu przybliżać, jest to specjalna konstrukcja mająca na celu umożliwić wykonywanie najróżniejszych trików, nie tylko na rowerze ale również na rolkach i deskorolce. Street polega na jeździe po mieście szukając czegokolwiek na czym (lub nad czym) można wykonać jakiś trik. Z kolei vert to po prostu skoki na dużej rampie.

Dyscyplina ta rozwija się w Polsce niedługo dlatego też portale z prawdziwego zdarzenia istnieją krótko. Niedawno na szczęście ruszyła pierwsza polska galeria bmx, w której możemy zobaczyć spektakularne ewolucje ludzi na tych rowerach z Polski i nie tylko. Polecam każdemu ten sport. Dlatego też, że start jest w nim stosunkowo mało kosztowny (w porównaniu do innych sportów).

Rowery BMX dzielimy na rower: do tak zwanej „jazdy po bułki” oraz do jazdy ekstremalnej. Można na nim wyprawiać najróżniejsze ewolucje. Są to tzw. triki bmx. Rower do „jazdy po bułki” nie wymaga opisu. Kupowany jest zwykle tylko po to żeby być znanym jako „skate”. bmx to rower o 20 calowych kołach. W standardowych, a raczej seryjnych rowerach spotykamy zwykle 4 pegi. Są to rurki przy kołach. Profesjonaliści zwykle używają tylko 2, rzadko 3. Zdarzają się też tacy, którzy jeżdżą pegless, czyli bez pegów. Następną charakterystyczną rzeczą jest to, że Ci profesjonaliści często pokazują swoje bikecheck’i w galerii bmx. Po co? A po to, żeby zgarnać 10pkt. za lans.

Jazdę na BMX dzielimy na: dirt, skatepark, vert oraz street. Dirt polega na jeździe po wcześniej usypanych „hopkach”. Są to specjalne skocznie pozwalające długie i wysokie loty na BMXach. Jazdy po skateparku chyba nie trzeba nikomu opisywać, jest to specjalna konstrukcja mająca na celu umożliwić wykonywanie najróżniejszych trików, nie tylko na rowerze ale również na rolkach i deskorolce. Street to jazda po mieście w poszukiwaniu czegokolwiek na czym (lub nad czym) da się wykonać jakiś trik. Z kolei vert to po prostu skoki po dużej rampie.

Sport ten rozwija się w naszym kraju od niedawna dlatego też konkretne portale istnieją krótko. W ostatnim czasie na szczęście ruszyła pierwsza polska galeria bmx, w której możemy oglądać fenomenalne ewolucje chłopaków na tych rowerach z Polski i nie tylko. Polecam każdemu ten sport. Dlatego też, że start jest w nim stosunkowo mało kosztowny (w porównaniu do innych sportów).